Wat als je petekind stopt?
Ongeveer 40 peters en meters krijgen elk jaar van ons het bericht dat hun petekind niet langer door ’t Mayakind wordt ondersteund.
De redenen verschillen. Het grootste deel van de leerlingen studeert af. Elk jaar is er opnieuw een groep jongeren die schittert en klaar is voor de arbeidsmarkt. Daar mogen we samen terecht fier op zijn.
Elk jaar zijn er ook leerlingen die het niet halen. En dat nieuws brengen is nooit fijn maar we doen dat wel eerlijk. Soms betekent het dat we moeten schrijven dat een leerling zó hard de ezel heeft uitgehangen dat hij niet langer welkom is op school. Ja hoor… die zijn er ook 🙂
In zo’n brief vragen we dan ook of je misschien een ander kind wil steunen, want nog lang niet alle leerlingen hebben een peter of meter.
Twijfels zijn dan normaal:
Heeft mijn steun wel zin gehad?
Is het wel verstandig om opnieuw een petekind te nemen?
Ons antwoord blijft volmondig: ja.
Onze leerlingen groeien vaak op in een kwetsbare context. Verhuizingen, armoede, gedragsproblemen, alcohol, ouders die onderwijs niet als prioriteit zien… het hoort bij hun realiteit. Perfecte resultaten bestaan hier niet. Maar voor elke leerling die afhaakt, zijn er meerdere die wél slagen. Die dankzij begeleiding, opvolging en steun hun diploma halen en een toekomst opbouwen.
Wij kunnen geen 100 procent succes garanderen. Elk kind dat moet stoppen voelt als een verlies. Daarom blijven we investeren in motivatie, ondersteuning en begeleiding van gezinnen.
Van onze peters en meters hopen we vooral op begrip en vertrouwen. Want telkens wanneer een leerling wegvalt, staat er ook alweer een andere snuiter klaar.
Een kind dat droomt van die ene fijne band met België.
Een kind dat wacht op iemand die zegt: kom, we doen dit samen. 💛